Bart De Wever en Ahmed Aboutaleb willen meer culturele uitwisseling

In het bijzijn van de Antwerpse burgemeester Bart De Wever en Ahmed Aboutaleb, de burgemeester van Rotterdam, stelde Bilal Benyaich op 21 maart zijn nieuwe boek voor in het Antwerpse stadhuis. De onderzoeker schreef een essay met de titel #radicalisme #extremisme #terrorisme. BesteBuren maakte van de gelegenheid gebruik om de twee burgemeester enkele vragen te stellen over de Vlaams-Nederlandse betrekkingen.

© Marianne Hommersom

 

(1)   Wat vindt u interessant aan de vele culturele en artistieke banden die er bestaan tussen Vlamingen en Nederlanders?

Bart De Wever: Kijk naar de kruisbestuiving tussen de Vlaamse en Nederlandse cultuurhuizen: Toneelgroep Amsterdam wordt geleid door een Vlaming (Ivo Van Hove), aan het hoofd van het Koninklijk Concertgebouworkest staat een Vlaming (Jan Raes), en de directeur van het Antwerpse Museum voor Schone Kunsten is een Nederlander (Manfred Sellink). Dat toont toch duidelijk aan dat Vlaanderen en Nederland eigenlijk één cultuurgebied vormen, en dat we elkaars gevoeligheden op dat vlak eigenlijk feilloos aanvoelen.

Ahmed Aboutaleb: Vlaanderen en Nederland hebben een bijzondere band: enerzijds vertrouwd, door de taal, de korte afstanden en de historische banden. Anderzijds zijn beide culturen onmiskenbaar anders. Dat leidt tot een verrassende verwantschap, die enorm inspirerend is. Antwerpen en Rotterdam hebben een bijzondere relatie. Die is zowel in economisch als in cultureel opzicht sterk. Er is in de beide steden een intensieve samenwerking tussen de culturele organisaties. Diverse kopstukken uit de Vlaamse culturele sector komen naar Rotterdam en vice versa. Denk aan Guy Cassiers (voormalig artistiek leider RO Theater), Jan Raes (voormalig directeur RPhO) en Sylvie Dees (Motel Mozaïque) vanuit Antwerpen, vanuit Vlaanderen Annemie Vanackere (voormalig artistiek directeur Rotterdamse Schouwburg) en Chris Dercon (voormalig directeur Boijmans Van Beuningen). Ook diverse acteurs, musici en kunstenaars hebben in Rotterdam voor kort of langere tijd gewoond en gewerkt. Sinds kort weten we dat de huidige zakelijk directeur van het Maritiem Museum Rotterdam naar Antwerpen vertrekt om daar directeur van het MAS te worden. En Ramsey Nasr, die opgegroeid is in Rotterdam, is Stadsdichter van Antwerpen geweest. Rotterdam werkt in cultureel opzicht ook samen met bijvoorbeeld Mons, Kortrijk en Gent op het gebied van creatieve industrie. En in het kader van BesteBuren heeft een aantal culturele organisaties projecten ontwikkeld om de samenwerking met Vlaanderen extra zichtbaar te maken. 

 

(2)    Welk aspect van de Vlaams-Nederlandse culturele banden zou u nog versterkt willen zien?

BDW: Ik ben er absoluut van overtuigd dat we moeten evolueren naar meer harmonie in ons onderwijs. Vooral het hoger onderwijs in Vlaanderen en Nederland moet beter op elkaar worden afgestemd, en er moet nog meer uitwisseling zijn. Ik zie trouwens niet in waarom we die harmonisering niet zouden doortrekken naar alle onderwijsniveaus.

AA: Burgemeester De Wever zei het al eerder: het is onbegrijpelijk dat we buren zijn en toch elkaar ondertitelen op tv. Om dichter tot elkaar te komen, is het belangrijk dat we elkaar nog beter leren verstaan. Niet alleen letterlijk, maar ook filosofisch. Dit is een voorwaarde om dichter tot elkaar te komen.

 

(3)    Wat of wie is uw favoriete Vlaamse of Nederlandse theatermaker/stuk muziek/componist …

BDW: Oei… Ik behoor tot de generatie Vlamingen die is opgegroeid met de Tros, de Vara en Veronica. Maar sinds de doorbraak van de commerciële televisie in Vlaanderen ben ik – samen met mijn generatie Vlamingen – een beetje losgegroeid van de Nederlandse scène. Ik blijf dus bij namen uit het verleden, zoals Toon Hermans of Freek De Jonge, ook al is die laatste lang nog niet uitgespeeld.

AA: Louis Paul Boon heeft grote indruk op mij gemaakt. Vanwege zijn eigen verhaal omdat hij zijn passie – het schrijven – bleef volgen, ook al moest hij hard werken in het autobedrijf van zijn vader. In prachtig proza heeft hij sociale misstanden aan de kaak gesteld. Zo kunnen woorden een krachtig wapen zijn.

 

(4)    Wat is de gedroomde toekomst voor Nederland en Vlaanderen als BesteBuren?

BDW: Mijn gedroomde toekomst voor Nederland en Vlaanderen is er in elk geval één waarin we meer samen gaan doen en dichter naar elkaar gaan toegroeien, en niet één waarin we verder van elkaar vervreemden. Dat geldt wat mij betreft voor ons cultuurlandschap, maar zeker ook voor onze economie en voor ons onderwijs.

AA: Nog meer culturele uitwisseling. En wellicht meer Nederlands-Vlaamse coproducties op tv, zonder ondertiteling! We moeten onze eigenheid behouden én nieuwsgierig blijven naar elkaar, Dat zal de band alleen maar verdiepen.

 

(5)    Wat als Nederland en België samen waren gebleven?

BDW: Ik vind de scheiding van de Nederlanden een grote historische vergissing. Natuurlijk kan je 400 jaar gescheiden politieke ontwikkeling niet zomaar wegvagen. Dus voor ik iedereen over me heen krijg: je hoort mij niet zeggen dat Vlaanderen en Nederland op korte termijn opnieuw moeten samengaan. Maar zoals deBuren zich terecht afvraagt: is het “Een gemiste kans?”. Vlamingen en Nederlanders zijn twee volkeren die gescheiden zijn door dezelfde taal, en dat is eigenlijk onzin.

AA: Als Nederland en België samen waren gebleven, dan waren Antwerpen en Rotterdam één grote haven geworden.